Januari 2015

Enero 2015

We begonnen het jaar goed, we zijn 3 weken in Nederland geweest! Heerlijk incognito, de weken waren voor de kinderen en om zaken te regelen. 

Onze mooie VW transporter was na 8 maanden modderen niet in te voeren. Ten minste zonder een kapitaal te betalen. We hebben hem in Nederland verkocht. Dus nu op zoek naar een Spaans exemplaar.

We waren nog in Nederland toen Arion ons belde, hij was een vriendin van ons tegengekomen en had onze website www.fincacastrovello.com gelezen en was heel enthousiast geworden na het lezen van onze opzet. Wel, het was zo snel geregeld, hij wilde wel 2 weken komen. Wij kwamen zondagavond aan en Arion op dinsdag. Ondanks dat we verteld hadden hoe wij wonen, was hij niet te stoppen. We hebben een tent voor hem in het huis geplaatst met bed en winterslaapzak, fleece slaapzak en dekbed. Bleek een beetje te warm te zijn haha, maar ja, je wilt natuurlijk niet dat hij het koud heeft. Een gaskachel voor hem gekocht en hij heeft z’n eigen plek om te slapen en te chillen.

Het blijkt al gauw dat Arion van aanpakken weet, pakt alles aan, en dan bedoel ik ook alles, en helpt waar nodig is. Carina bedankt voor het enthousiast maken van Arion! Het was grandioos!

De laatste weken hebben we veeeel gedaan, het blijkt ons een zeer positieve boost te geven, precies wat we echt nodig hadden, want we waren een beetje uitgeput naar Nederland vertrokken…

Arion houdt van bomen zagen, nou, omdat er bij ons 23 jaar niets aan boomonderhoud is gedaan, is er genoeg te doen. Roy had al een gedeelte schoongemaakt, en kan hij zich hier helemaal uitleven. Boven aan de bomencirkel was het vol gegroeid met struiken, overwoekerd kan je wel zeggen, dus daar is een terras vrij gemaakt en daar komt een plek om te “chillen”. Eerdaags even een bankje neerzetten..met een mooi uitzicht op de Finca!

De oprit naar het huis was al slecht, maar door wat regenbuien waren er toch weer kuilen in de weg gekomen. Ik sla de stenen tot gruis en Arion brengt ze naar het pad. Ziet er wel leuk uit, uiteindelijk krijgen we een fleurige opgang van rode steentjes.

De (open) ‘keuken’ is  onder handen genomen en weer toonbaar, en lekker schoon en leefbaar.

Er stond een afgezaagde vlier naast de koeienstal, met een kuit van 50 cm, de wortels groeiden ook naar binnen :p, na veel zagen en scheppen hebben Roy en Arion de boom kunnen verwijderen en nu wordt hier een houtopslag gebouwd voor de volgende winters, er moet nog een dakje op komen, maar dat komt wel goed.

Vandaag hebben we 45 kersenbomen gekregen en gisteren een bos druivenranken, dat alles moet nog ‘even’ geplant worden. Er wordt gezegd dat de druiven het hier niet zouden doen, maar het is toch het proberen waard. Inmiddels is staan er 35 in de grond, nu nog de laatste gaan planten. 

 Arion heeft z’n eerste boom geplant.

We hebben het TOP gehad met Arion! We hebben Arion nog een beetje van de omgeving laten zien. Eerst natuurlijk de finca laten zien. Naar de feria (markt) in Castro en Chantada, in Chantada is er ook een veemarkt, alles om een beetje de sfeer te proeven hier. Letterlijk, in Castro heeft hij genoten van pulpo, een geliefde maaltijd hier in Galicie.

 

Af en toe even relaxen met de honden en een wandeling naar San Mamede gemaakt.

 

Ook zijn we naar Montforte de Lemos gereden, 

de wijngaarden bij de el Mino laten zien en daar de druivenstekken opgehaald. 

Kennis gemaakt met de plaatselijke bevolking in de kroeg, 

even langs Linda en André geweest voor n bakkie en de finca van Isa en Antonio bekeken. En als klap op de vuurpijl, een uurtje voordat hij vertrok met de trein naar Santiago, naar de thermen in Ourense, dat was een heerlijke warme afsluiting!

Vanuit Nederland heeft André en Linda, Nederlandse vrienden die hier een steenworp vandaan wonen, wat laatste spullen van ons meegenomen, hij heeft onze aanhanger geleend en kon daarom ook wat spullen voor zichzelf vervoeren. Daar waren we natuurlijk heel blij mee. Dus ook een rol dik plastic die we in de opslag hadden liggen. Die hebben we nu over ons dak gelegd, twee extra handen is zooo handig! In ieder geval wonen we nu veel prettiger, het vocht blijft buiten de deur, en het regent niet meer in en het is s’avonds stukken warmer. 

En gelukkig maar, want de winter stoomt nog even door. Net op tijd voor de sneeuw is het dak geregeld. Maar het blijkt mee te vallen, overdag smelt de sneeuw doordat de zon doorbreekt. Voordat wij deze plek kochten zeiden ze dat het 1 of 2 dagen zou sneeuwen of vriezen in het jaar :p. Ja het weer is overal in de war, het is bijna niet meer te voor spellen. En toen werden we wakker....

De honden zijn enorm gegroeid, na drie weken heel goed verzorgd te zijn door Isabel en Antonio J. Drogo was meegenomen naar hun huis en loopt nog regelmatig terug naar zijn honden vriendinnen. 

Ze zijn al weer gewend dat wij er zijn. Het is een leuk stel bij elkaar. Banjer en Boef zijn u gewoon los overdag, rennen s’morgens na het eten het bos in en komen na een uurtje terug en blijven de hele dag op de finca. Drogo moeten we nog even leren dat hij hier weer woont J Gewoon lekker eten geven en wat aandacht! En dat blijkt te lukken.

Eerdaags gaan we verlichting regelen op de Finca, ik kan niet wachten. Ik snap een beetje hoe het is als je geen zicht hebt, ik doe al veel op de tast en je zesde zintuig wordt daardoor ook ontwikkeld, maar eerlijk gezegd, vind ik wel dat het genoeg ontwikkeld is nu.

Off the grid!!

 

Inmiddels is dit oud nieuws!  We hebben stroom, dus Licht, mobieltjes kunnen opgeladen worden, laptops gebruikt, filmpjes kijken op de laptop. Wat een verbetering!! De volgende stap is de buitenverlichting te regelen, zeer binnenkort  Wel….We genieten er volop van.

Het blijkt dat een mens veel kan hebben, ontberingen kan doorstaan, geen huis, regen, kinderen in Nederland,  het is allemaal een pittig proces, maar we zitten nu warm bij de houtkachel en gaskachel als het nodig is en we gaan richting zomer, dus we zij er klaar voor.

Dit jaar willen we (heel graag!) ons huis gebouwd hebben, we gaan voor zo veel mogelijk ecologisch, maar gebruiken zo veel mogelijk de bestaande bouwwerken. We liepen een beetje tegen de muur hier, daar de deuren niet allemaal zo makkelijk open gingen voor ons.

Ook willen we weer kippen en een paar schapen, maar dat komt als we wat meer tijd hebben.

We zitten hier heel goed, missen wel de kinderen, en de mensen waar we van houden, doordat het internet zo langzaam is, kunnen we nog niet skypen, dat is wel afzien voor beide kanten. Hopelijk komt dat eens goed, want contact met elkaar blijkt toch een eerste vereiste te zijn! Wel lieve mensen Tot het volgende blog!

Wens 2015 en Oogst 2014

Even onze achterstand inhalen en 2015 met een frisse start beginnen.

Voor iedereen een stromend 2015 gewenst, vanuit het <3!

 

Oogst

Julio, augosto septiembre, octubre, noviembre 2014

 

Onze fantastische oogst.

Lang niets van ons gehoord, maar hier waren we dag

(en nacht bijna) mee bezig. Sla, komkommers, tomaten, pompoenen, 

courgettes, kruiden, pruimen,

walnoten, kastanjes, pepertjes, aardappelen, aardbeien,

kool diverse soorten, spinazie, bramen, uien, knoflook,

appels, perziken, mais de pais, champignons. Het heet hier niet voor niks "het

 groene Spanje". Aan eten geen gebrek.

De zomer was volgens bewoners van Castro de slechtste zomer ooit, een erg natte en toch hebben wij enorm genoten van het goede weer. Wel is het wennen in een nieuwe omgeving aan een ander klimaat, maar zoals jullie weten, is het weer overal in de wereld van slag. Omdat we hoger zitten dan we gewend waren, en omdat we op de lijn van Londen zitten qua tijd, komen de dagen langzaam op gang en de avonden zijn iets korter in de zomer (in vergelijking met NL) en in de winter langer, en dat is heerlijk.

Door al die wisselende dagen regen, zon, regen, zon deden de planten het enorm goed. De aardappel oogst 50 kilo geplant 400 kilo geoogst genoeg om een jaar rond te komen. 40 Oranje bio pompoenen. Groene lange

pompoen, 23 stuks met exemplaren van meer dan 50 centimeter lang en 10 kilo zwaar. Courgettes zijn niet meer geteld, Komkommers dagelijks 2 bij het eten en 3 maanden lang oogsten. Groene pepertjes kilo’s, pruimen 10 kilo, te veel om zo te eten dus 5 potten jam gemaakt. Bramen, Walnoten 35 kilo,

Kastanjes 180 kilo en niet alles geraapt. Volgend jaar is het onder de bomen schoon, of gaan we met netten werken, want we kunnen wel 1000 kilo eraf halen. Nu, met 4 handen, was het te veel werk voor ons. 
Groene bonen, zoveel dat we een deel hebben gedroogd. Cherrytomaten teveel om te plukken.  12 kolen, waarvan de zwaarste 10 kilo woog, fantastisch om alles zo te zien groeien.

 

In september hebben we met onze buren 500 kilo druiven, wijn gemaakt die inmiddels 250 liter wijn heeft opgeleverd. We hebben de jonge wijn al geproefd, en hij smaakt verrukkelijk! Nog even rijpen en in februari bottelen. Heerlijk eigen wijn drinken. Met de most die over is gaan we een likeur stoken. In Galicië is dat meestal een koffielikeur en een aguardiente (sterk goedje) en voor ons wordt dat waarschijnlijk likeur van een bloesem. Dat is nog een verrassing.

We hebben 2 dagen mogen genieten van een vakantiewerker die op de site van “Workaway” staat, die we tegen zijn gekomen op een maandelijkse bijeenkomst van buitenlanders in Galicië. Deze Australische jongen was op weg naar Portugal en heeft bij een gezin hier in Galicië gewerkt en in een gesprek met hem wilde hij heel graag 2 dagen bij ons komen kijken en helpen. Goede ervaring die voor herhaling vatbaar is! Bedankt Michael, we zien je graag nog eens terug!

Inmiddels hebben we in deze korte periode, ondanks dat we niet echt goed onderdak hebben, toch 15 mensen gehad die de uitdaging aan zijn gegaan om hier "off the grid living" te ervaren.

 
Zoë kwam hier drie weken op vakantie en het leven hier te proeven, genieten en de omgeving verkennen met Arianne, (leeftijdgenoot) uit het dorp. Terug thuis: mam het is een andere wereld!

 

Onze nicht met de drie jongens zijn de uitdaging aangegaan om hier op vakantie te komen. Het was een hele klus om het huisje bewoonbaar te maken voor ze, maar we hebben met z'n drieën keihard gewerkt toen we hoorden dat ze toch zouden komen, en het is naar ons gevoel prima gelukt. Ze hadden fantastisch weer en we hebben het zwembad voor ze opgezet en de trampoline. De meiden uit het dorp kwamen ze op een gegeven moment ophalen om samen te chillen. :) Het was wennen voor ze, want alles is anders hier dan in Nederland.  Ook hun zijn een ervaring rijker. En het was een lange reis met de Diane.  

A en G uit Nederland waren op doorreis en zijn met een camper 5 dagen geweest, het is heerlijk om dan even "thuis" te proeven en Nederlands te kletsen. Bedankt voor jullie goede adviezen en hulp! Helaas hadden jullie niet het beste weer meegenomen. Na deze zonnige dag :) Samen lekkere appel compote gemaakt.

Als de klap op de vuurpijl onze 3 kinderen met hun 2 vrienden eind oktober.

Van deze goed voorbereide verrassing werd ik (Roy) 4 dagen van tevoren op de hoogte gebracht door “los hijos”. Ja pap, we komen als verrassing voor mama’s verjaardag donderdag aan op het vliegveld. We wilden het eigenlijk niet zeggen maar we zouden niet weten hoe we bij jullie moeten komen zo laat s'avonds."" Nou, ik kom jullie wel halen maar moet wel Mia zien af te leiden. Inmiddels was een vriendin die 80 km verderop woont ingeseind en die zou Mia wel even meenemen “on a girls night out”. Ook hadden we onze Spaanse vriendin achter de hand voor het geval er iets tussen kwam. 4 dagen je niet verspreken is toch wel een uitdaging als je gewend ben alles te delen, maar ook wel een spel als je af en toe wat vraagt met in je achterhoofd de verrassing. Wat wil je op je verjaardag doen, zullen we naar de thermen gaan? We zouden dat doen toen onze dochter hier was dus een mooie 2^e kans. Wat zou je bezoekers willen laten zien die hier komen? En natuurlijk opruimen zonder dat het erg opvalt. Toen onze vriendin zich zogenaamd vergist had in de verjaardagsdatum (aankomstdag van de kids) hebben we onze dag omgegooid en ik ben stug blijven metselen want het portaal moest af.  Ik bleef die middag bouwen aan het voorportaal van de kamer en zou later ook naar de kroeg gaan.

Het vliegveld is 1 uur en een kwartier rijden en ik moest als een speer vertrekken nadat Mia was meegenomen naar de kroeg.

In de auto naar huis bedachten we hier hoe we de verrassing vorm zouden geven, allemaal tegelijk naar binnen of een voor een? Nou logische volgorde van de kleinste eerst die al eerder hier is geweest, dus ik liep de kroeg in en Mia vroeg, waar bleef je? Is het portaal al af? "Jeeh het is al 'n tijd donker, ik wilde al terug gaan" En voor ze goed en wel was uitgesproken kwam onze jongste dochter binnen. Wat doe jij hier, je bent gekomen! Ohhhhhh ben jij haar gaan halen? En voor alle emoties verwerkt waren kwamen onze zoon en zijn vriendin binnen. Jullie ook!!!!? Nog meer tranen en in de kroeg wisten de mensen niet wat er allemaal gebeurde met die "Hollanders". Daarna onze oudste dochter met vriend en omdat die hier nog niet eerder was geweest was de verrassing extra groot en te veel emotie dan goed voor een mens is.

"Oh we zijn nu hier, met zijn allen, oh wat leuk, maar waar moeten ze slapen?" Bij onze Spaanse vriend die voor de winter 5 maanden naar zijn geboorte eiland terug was, daar mochten ze slapen. (zijn huis is niet af, maar douchen en elektra konden we daar aanbieden) Dus allemaal in de woning op 4,5 km van onze finca. Elke ochtend en avond heen en weer, maar dat hadden we er graag voor over :)

Het resultaat is door onze oudste in een mooi filmpje op Facebook gezet en voor wie het filmpje nog niet heeft gezien, hier is die.

Bedankt lieverds, ik was er ondersteboven van, maar het was geweldig om jullie hier allemaal bij elkaar te hebben! XX Heftig hoor, elke keer weer afscheid nemen...

De komende maanden is het kouder maar de meeste mensen geven aan dat het hier nauwelijks onder 0 graden komt en als het gebeurt niet langer dat 3 dagen. We gaan het beleven. Wij gaan verder aan de slag met het voorportaal van de kamer in de koeienstal, dan kunnen we deze winter wat comfortabeler gaan wonen.